เล่าเรื่องน่าน ตอนที่ 2 วัดภูมินทร์,บ่อเกลือ,ดอยภูคา,ต้นดิกเดียม

[paiduaykan]

มาอย่างกระชั้นชิด กับเล่าเรื่องน่านตอนที่ 2 หลังจากที่เราเที่ยวกันที่วัดพระธาตุแช่แห้ง เรียบร้อยแล้ว  ก็ถึงเวลาที่พวกเราเข้าเมืองเพื่อไปหาความสงบของจิตใจ ไปดูสถาปัตยกรรมแห่งล้านนาของวัดวาอารามต่างๆ ในตัวเมืองน่านกัน เข้ามาตัวเมืองปุ๊บก็จะเห็นวัดตั้งอยู่ติดๆ กัน สามารถเดินชมเองได้เลยทีเดียว เริ่มจากวัดภูมินทร์ วัดที่มีชื่อเสียงขื้อของจังหวัดน่าน ตั้งอยูตรงข้ามกับศูนย์บริการนักท่องเที่ยว ข้ามถนนปุ๊บถึงปั๊บ

[paiduaykan]

ความสวยแปลกของวัดภูมินทร์ที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือนเป็นหนึ่งเดียวในประเทศไทยคือเป็นพระอุโบสถและพระวิหารสร้างเป็นอาคารหลังเดียวกัน เป็นทรงจตุรมุข ตั้งอยู่บนหลังพญานาค 2 ตัว อาคารนี้เป็นทั้งพระอุโบสถ พระวิหารและพระเจดีย์ประธาน

[paiduaykan]

ภายในวิหารตัวตรงใจกลางพระอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่สี่องค์มียังจิตรกรรมฝาผนังอันเลื่องชื่อมากมายแสดงถึงวิถีชีวิตและความเป็นอยู่ของชาวน่านในสมัยอดีต

[paiduaykan]

จากวัดภูมินทร์ก็ข้ามถนนมายังวัดพระธาตุช้างค้ำ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ๆ กัน  วัดเก่าแก่ที่ในสมัยอดีตเป็นที่สำหรับเจ้าผู้ครองนครใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีสำคัญทางพุทธศาสนาและพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา

[paiduaykan]

ใกล้ค่ำแล้ว อีกหนึ่งวัดในจังหวัดน่าน ที่พลาดไม่ได้ที่ต้องไปเยี่ยมชม  เดินไปทางเซเว่น ก็จะพบวัดแห่งนี้ ชื่อ วัดมิ่งเมือง ตกแต่งด้วยลายปูนปั้น คล้ายๆ กับวัดร่องขุน ของเชียงราย

[paiduaykan]

ด้านหน้าของวัดมิ่งเมือง ยังเป็นที่ประดิษฐานของเสาหลักเมืองน่าน

[paiduaykan]

ใกล้พบค่ำเยี่ยมชมวัดจนอิ่มบุญอิ่มใจก็ได้เวลาเดินทางกลับที่พัก ไร่จุฑามาศ รีสอร์ท ระหว่างทางก็แวะหอศิลป์ริมน่าน ได้ข่าวๆแว่วมาว่า วันที่เรามีงานเปิดตัวอะไรซักอย่าง มีดนตรี มีขันโตกด้วย

[paiduaykan]

?หอศิลป์ริมน่าน? เป็นหอแสดงงานศิลปะของเอกชนขนาดใหญ่บนพื้นที่กว่า 13 ไร่ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่าน เป็นแหล่งรวมศิลปะ และวัฒนธรรมของจังหวัดน่าน ซึ่งเป็นพื้นที่ของอ.วินัย ปราบริปู ศิลปินชาวน่านชื่อดังที่รักในศิลปะ   หากใครที่ชื่นชมศิลปะ การตกแต่งสถานที่ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวแนะนำที่นี้เลยค่ะ บรรยากาศ ชิวดีจริงๆ

[paiduaykan]

นอนพักเอาแรง 1 คืน ตื่นมาตอนตี 5 เพื่อมุ่งหน้าสู่อุทยานแห่งชาติดอยภูคา พวกเรามาที่จุดชมวิวเพื่อไปชมทะเลหมอกกันที่นี่ แต่วันที่เราไปหมอกมีน้อยพอสมควร เลยได้แต่ภาพของไอหมอกมาแทน ก็สวยดีไปอีกแบบ

[paiduaykan]

สิ่งที่มีชื่อเสียงของ อุทยานแห่งชาติดอยภูคา คงไม่พ้นต้นชมพูภูคา ที่จะบานสะพรั่งในช่วงเดือน ก.พ. เสียดายที่พวกเราไม่ได้เข้าไปดูกัน เนื่องจากเลยจุดชมวิวมาพอสมควร อีกอย่างมัวแต่นั่งเล็งไอหมอกบางๆ เหนือขุนเขาเมืองน่าน ที่อยู่ตรงเบื้องหน้าจนเพลินเลยเวลา

[paiduaykan]

เดินไปเดินมารอบๆ หันไปสะดุดกับประตูบานเก่าๆบานหนึ่ง ซึ่งมีแสงของต้นไม้ลงมาดูแปลกตาดี เลยให้สมาชิกที่ไปด้วยกันไปแก๊กท่าขำๆ ซักหน่อย

[paiduaykan]

และแล้วก็ได้เวลาที่เราจะไปสืบหาความเค็มกัน ที่ บ่อเกลือบนภูเขาแห่งเดียวในโลก อากาศหนาวๆ มากๆ ค่ะที่นี่  แต่แสงเช้าของที่นี่ได้บรรยากาศของความเป็นวิถีชีวิตมาก

[paiduaykan]

กรรมวิธีการทำเกลือของที่นี่ หลังจากที่ชาวบ้านตักน้ำจากบ่อพักน้ำมา ก็จะนำมาต้มด้วยความร้อนสม่ำเสมอในกระทะให้น้ำแห้ง หลังจากนั้นก็ตักเกลือที่ตกผลึกแล้วใส่ตะกร้าที่แขวนไว้บนกระทะให้สะเด็ดน้ำ

[paiduaykan]

หลังจากนั้นก็มาแพคใส่ถุงส่งขายไปยังที่ต่างๆ บางส่วนก็มาตั้งขายกันด้านหน้านี่แหละค่ะ เห็นถุงใหญ่แบบนี้ แค่ 20 บาท เท่านั้น ถูกมาก  เราเลยซื้อมาให้แม่ที่บ้านทำกับข้าวที่ร้าน 1 ถุง  แม่เห็นครั้งแรก พูดออกมาด้วยเสียงประชดเล็กน้อยแบบไม่รู้จะดีใจดีป่าว ว่า  ?แหม อุตส่าห์ไปตั้งไกลซื้อเกลือมาฝากเนี่ยน่ะ?  เราเลยบอกว่าถูกมากแม่ไม่ซื้อมาให้ไม่ได้  20 บาท  เองเห็นแล้วคิดถึงทันที เพราะเห็นแม่ซื้อเกลือถุงมา ทำกับข้าวที่ร้านประจำ รักน่ะเนี่ยเลยยอมแบกมาให้ 555 จบข่าว

[paiduaykan]

จากบ่อเกลือ ก็แวะผ่านมายังอุทยานแห่งชาติขุนน่าน ที่นี่เป็นสถานที่ล่องแก่งชื่อดัง หากเอ่ยชื่อใครๆ ก็คงรู้จัก ว่าล่องแก่งนำว้า จ.น่าน เป็นการล่องแก่งที่สนุกตื่นเต้นขนาดไหน แต่วันนี้พวกเราไม่ได้มาล่องแก่งกันน่ะค่ะ แต่มาชมวิวทิวทัศน์ ของขุนเขาอันสวยงาม เจ้าหน้าที่ของอุทยาน น่ารักมาก เอารถโฟวีลมารับพวกเราขึ้นไป ที่เห็นอยู่ไกลๆ เพื่อไปยังจุดชมวิว ที่เห็นไกลๆ คือ  เทือกเขาผีปันน้ำ ซึ่งกั้นระหว่างเขตแดนไทย ?ลาว และหลัวเทือกเขานี้ ก็เป็นประเทศลาวนั่นเองค่ะ